Hoewel bewustwording rondom duurzaamheid aan het groeien is, is duurzaam gedrag nog steeds niet de norm. Als vegetariër of bewuste vleeseter val je nog altijd op. En begin al helemaal niet over veganisten, dat zijn van die zweverige geitenwollensokken… toch? Niet alleen dit stereotype zit verduurzaming in de weg, een milieubewuste houding wordt daarnaast vaak als iets vrouwelijks gezien. Tja, een man die op een barbecue tofu staat te grillen is misschien nèt wat minder sexy. Maar dan kunnen we onszelf nog steeds de vraag stellen waarom deze stereotypen bestaan en nog belangrijker, hoe komen we hier vanaf?

Dom blondje

Voor we antwoord geven op de vraag hoe deze stereotypen zijn ontstaat is het goed om te weten wat een stereotype eigenlijk precies is. Stereotypen zijn ideeën dat bepaalde eigenschappen kenmerkend zijn voor leden van een bepaalde groep. Dit kan zowel positief als negatief zijn. Zo is het een stereotype dat blonde vrouwen dom zijn, maar ook dat Aziaten goed zijn in wiskunde. Hoewel in sommige stereotypen een kern van waarheid kan zitten, gelden stereotypen natuurlijk bij lange na niet voor alle leden van een groep. Maar waarom houden we dan toch zo vast aan stereotypen?

Sociale categorisatie is de schuldige!

Stereotypen worden in stand gehouden door sociale categorieactie. Sociale categorisatie is het indelen van mensen in hokjes op basis van bepaalde gemeenschappelijke eigenschappen. Dit is zeer efficiënt om te doen omdat het ervoor zorgt dat we de wereld om ons een stuk beter begrijpen. Sociale categorisatie zorgt ervoor dat we niet elke keer wanneer we ons in een nieuwe situatie bevinden alle informatie in die suatie moeten analyseren. In plaats daarvan kunnen we onze sociale omgeving vereenvoudigen en sociaal gedrag voorspellen. Een nadeel hiervan is dat we mensen foutief gaan indelen en voorspellingen maken die niet kloppen met de werkelijkheid. Zo kun je bijvoorbeeld bij elke blonde vrouw de verwachting hebben dat ze dom is, terwijl dit in werkelijkheid niet zo is.

Traditionaliteit helpt ook niet mee

Precies hetzelfde geldt voor duurzaamheid en vrouwen. Vrouwen mogen dan koplopers zijn op het gebied van duurzaamheid, dit betekent niet dat duurzaamheid alleen voor hen is weggelegd. Er zijn meerdere redenen te noemen waarom deze stereotypen toch in stand worden gehouden. Zo blijkt bijvoorbeeld uit onderzoek van Bennet en Williams (2011) dat reclame rondom duurzaamheid zich met name richt op het huishouden, zoals schoonmaken en koken, wat taken zijn die over het algemeen door vrouwen worden uitgevoerd. Daarnaast is duurzaamheid iets wat voortkomt uit zorgen voor onze planeet en een zorgtaak is over het algemeen iets wat vrouwen hebben. Die traditionele rollen helpen dus ook niet mee.

Hoe lossen we dit probleem op?

Er rest nu eigenlijk nog één vraag; hoe gaan we ervoor zorgen dat stereotypen rondom duurzaamheid worden weggenomen? Het lijkt misschien een klein onderdeel maar ik geloof dat het weggenemen van deze stereotypen cruciaal is bij het realiseren van duurzaamheid als norm. Omdat stereotypen vaak zo ingebed zijn in ons denken en gedrag, is het lastig om ze uit te roeien. Toch is er hoop, zo blijkt uit onderzoeken dat het benadrukken van mannelijkheid bij reclames voor elektrische auto’s ervoor zorgt dat mannen enthousiaster zijn over de auto. Het benadrukken van mannelijkheid werd in dit geval heel subtiel gedaan, namelijk door het gebruik van een strak en modern lettertype.

Belangrijk is dus dat er wordt laten zien dat duurzaamheid iets is waar iedereen aan bij kan dragen!